Hoopers

Hoopers is een nog vrij jonge sport en is – net zoals de agilitysport – vanuit Amerika over komen waaien. In Amerika valt hoopers onder de NADAC (North American Dog Council) in Oregon. In ons land is deze sport door Corrie Jansen in 2014 geïntroduceerd en wordt nu door de organisatie Nadac Hoopers Nederland beheerd. Vanuit deze organisatie worden onder andere wedstrijden georganiseerd.
Via deze organisatie kunt u zoeken naar hondenscholen die lesgeven in hoopers.

Voor wie is hoopers geschikt?

Het voordeel van deze sport is dat het voor iedere combinatie baas-hond geschikt is.
Bovendien is Hoopers een teamsport en daarbij is belangrijk dat je kunt zien dat baas en hond echt met elkaar willen samenwerken en dat beiden er plezier in hebben. Speciaal voor de bazen is belangrijk dat er vooral geen druk op de hond wordt gelegd. Dat geldt eigenlijk voor alles wat een baas met zijn hond doet, van een gehoorzaamheidscursus tot elk spel of elke sport.

Omdat het een sport is waarbij de hond niet hoeft te springen, is hoopers zelfs heel geschikt om er een pup al kennis mee te laten maken. Voor de volwassen hond en de senior die, ondanks zijn leeftijd, nog steeds enthousiast iets met zijn baas wil ondernemen, is hoopers ook een goede activiteit.

Tot slot is het voor bazen die, misschien vanwege fysieke ongemakken hun hond niet meer zo soepel in een pittig tempo bij kunnen houden, dus ook een goede keuze.

Wat houdt hoopers in?

Kort gezegd: hoopers is een sport waarbij de hond in een ‘vloeiende lijn’ een vooraf vastgesteld parcours met aanwijzingen van zijn begeleider aflegt. Het parcours bestaat uit toestellen zoals de hoops, tonnen (barrels), hekjes (gates) en tunnels. In het midden van het parcours ligt het zogenaamde ‘vak’, waarin de begeleider zicht bevindt. Het is de bedoeling dat de begeleider in dit vak blijft en vandaaruit zijn hond in een vloeiende lijn in de vastgestelde richting stuurt om het gehele parcours te lopen.

Wat wordt van de begeleider verwacht?

Zoals eerder gezegd is hoopers een teamsport en moeten baas en hond goed op elkaar ingespeeld zijn. Dit vergt best wel veel van de baas, want zodra zijn aanwijzing voor zijn hond niet duidelijk is, zal deze waarschijnlijk een fout maken. Vaak krijgt de hond de schuld maar dit is niet terecht.
Bij alle sporten of gehoorzaamheidsoefeningen geldt dat het cruciaal is dat bazen hun hond goed begrijpen en dat –als iets niet goed verliep– ze bij zichzelf nagaan waarom hun hond het niet goed begrijpt en het een en ander aanpassen in hun aanwijzingen. Zo bestaan er aparte commando’s om de hond rond een ton of hek te laten lopen.

Ook bij hoopers komen lichaamstaal en de daarmee samenhangende aanwijzingen van de baas aan zijn hond op de eerste plaats. En ja, om de samenwerking tussen baas en hond goed op te bouwen, is veel tijd en oefening nodig.

De al een paar keer genoemde  aanwijzingen bestaan uit armbewegingen waarmee de baas de richting aangeeft die de hond moet volgen, vergezeld van de verbale commando’s zoals bijvoorbeeld ‘vooruit’ om de hond door een aantal hoops te sturen.

Deze commando’s moeten precies op het goede moment worden gegeven want ook hierbij geldt, als dit niet op het juiste tijdstip gebeurt, kan de hond in de fout gaan of in verwarring raken over wat er van hem wordt verlangd.

Hoe wordt hoopers aangeleerd?

Er bestaat geen eenduidige manier om deze sport aan te leren. Ook hierbij is het voor een instructeur van belang om naar de combinatie baas-hond te kijken. Wel is het een voordeel als een volwassen hond een gehoorzaamheidscursus heeft gevolgd zodat hij de basiscommando’s kent. Het rustig kunnen blijven zitten is bijvoorbeeld van belang bij de start van het parcours, zeker op wedstrijden.

Natuurlijk kun je dit van een pup niet verlangen maar de pup heeft wel als voordeel dat hij nog onbevangen is. Door het spelenderwijs kennismaken met de toestellen, kan hij er al aardig vertrouwd mee raken.

Een goede manier is om de hond aan elk toestel afzonderlijk te laten wennen en meestal wordt dan met de hoops begonnen. De hond wordt door middel van bijvoorbeeld lekkers of een favoriet speeltje door de hoop heen geleid en dit wordt diverse malen herhaald. Zodra de hond aan de hoop is gewend, wordt er een tweede hoop achter de eerste geplaatst en wordt dit geoefend en zo telkens met een hoop erbij.

Zodra er meerdere hoops staan, zal de baas moeten opletten dat hij de juiste beweging met zijn arm maakt. Een veel gemaakte fout is dat de baas zijn arm te hoog houdt, die moet eigenlijk op heuphoogte gehouden worden.

Dit artikel zou veel te lang worden om uitgebreid te vertellen hoe hoopers aangeleerd wordt, want de positie van de baas ten opzichte van zijn hond is ook een belangrijk onderwerp. Dit moet je in de praktijk leren op een hondenschool of kynologische vereniging. Wel is nog goed om te vermelden dat er in de aanleerfase hulpmiddelen zijn, namelijk pylonen en een ‘target’. De pylonen en hekken vormen de zogenaamde ‘omgevingstargets’ waarvan alleen de pylonen als hulpmiddel dienen om de hond in de vloeiende lijn van het ene object naar het volgende object te sturen.

Target

Zoals eerder genoemd is de target een hulpmiddel en kan worden ingezet om de pup of volwassen hond door de hoop te begeleiden. Het is de bedoeling dat de pup of volwassen hond deze target, die bijvoorbeeld een minidisc kan zijn, met zijn neus aanraakt, hetgeen de ‘touch’ wordt genoemd. De ‘touch’ aanleren is een leuke oefening om thuis te doen, vooral omdat er dan al wordt gewerkt aan teamwerk. Als de pup of volwassen hond het aanraken van de target goed beheerst, kan door middel van deze target, vergezeld van het commando ‘touch’, de hond door de hoops heen naar de target geleid worden. Uiteraard krijgt de hond zijn beloning als hij de target met zijn neus aanraakt!

Om te voorkomen dat de hond na de aanraking van de target direct naar zijn baas terugloopt om zijn beloning op te halen, ligt deze de beloning op de target. Op den duur is de target niet meer nodig want de hond weet op een gegeven ogenblik wat de bedoeling is.

Ander soort beloning

Het kan zijn dat lekkers voor de hond geen motivatie is om iets voor zijn begeleider te doen. In de agilitysport wordt vaak gebruik gemaakt van een speeltje. Dat wordt na het laatste toestel in het gelopen parcours weggegooid en de hond mag het gaan halen. De hond beschouwt dan het mogen ophalen van het speeltje als zijn beloning.

Wedstrijden

Sinds hoopers in Nederland is geïntroduceerd, heeft de sport wel wat ontwikkelingen doorgemaakt. Vooral de mensen die veel aan wedstrijden deelnamen, liepen op een gegeven moment vast omdat ze eigenlijk alles hadden behaald en niet verder konden. Kort gezegd: er was verder weinig uitdaging.

Een ander belangrijk feit was, dat de toestellen eigenlijk voor de ‘snelheidsduivels’ onder de honden te dicht op elkaar stonden. Vooral als de hond rondom de ton moet lopen, kan hij dat uiteraard niet op dezelfde snelheid als door de hoops rennen.

Wedstrijdparcours-Speed-LP
Een wedstrijdslijnparcours voor de Speedklasse
Wedstrijdparcours met alleen hoops
Westrijdparcours met alleen hoops

Dit is een te zware belasting voor het lichaam van deze snelheidsduivels. Een hond die langzamer loopt, heeft daar minder last van omdat deze meer tijd heeft om zich aan te passen aan de situatie. Een hond die langzamer loopt, heeft daar minder last van omdat deze meer tijd heeft om zich aan te passen aan de situatie. Vooral voor de snelle honden is het veel beter om de toestellen verder uit elkaar te zetten.
De baas kan eerder het commando geven om rond de ton te gaan en de hond heeft meer tijd om daarop te anticiperen.

Door alle opgedane ervaringen, suggesties en aanbevelingen zijn er dingen aangepast, waaronder de wedstrijdregels. Er zijn nu twee klassen: de Technical Klasse en de Speed Klasse. Elke klasse is weer verdeeld in klasse 1 en 2, waarvan klasse 2 de moeilijkste is. De Technical Klasse kan men beschouwen als de klasse waarin de honden uitkomen die niet zo snel zijn en de Speed Klasse, het woord zegt het al, is voor de snelheidsduivels. De toestellen staan in de Speed Klasse verder uit elkaar dan in de Technical Klasse, maar ook hier staan ze verder uit elkaar dan na de introductie van hoopers.

Wedstrijdparcours met alle elementen
Wedstrijdparcours met tunnel, tonnen en hekken

Elke klasse heeft dan weer een aantal te lopen parcours, die elk met een bepaalde benaming worden aangeduid.

Nadere informatie

Wilt u meer informatie over deze leuke tak van sport, kijk dan op de site van:
Nadac Hoopers Nederland. Daar is ook een link voor informatie over wedstrijden.
Voor België: www.belgian-nadac-hoopers.com